114. An-Nas

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

İnsanların hükümdarına.

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

İnsanların ilahına.

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾

Sinsi/(Allah anıldığında geri kaçan) vesvesecinin şerrinden.

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

Ki o, insanların göğüslerine vesvese verir.

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

Gerek cinlerden, gerek insanlardan (olur).